Acadia

Wschodnie Wybrzeże. Stan Maine. Daleko na północy, całkiem blisko do granicy z Kanadą. Naprawdę ciężko połączyć Park Narodowy Acadia z odwiedzeniem pozostałych. Weźmy te „najbliższe”, czyli Park Narodowy Shenandoah (1200 km) czy Cuyahoga Valley (ponad 1500 km). Nawet samolotem to 5-6 h podróż. Dlatego postanowiłam polecieć do Acadia National Park specjalnie. A okazja nadarzyła się sama. Moje urodziny. Dokładnie o 5 rano świętowałam przy najpiękniejszym wschodzie słońca jaki widziałam. Było warto nie tylko wstać, ale wybrać się za ocean. Właśnie dla tego momentu. Jedyne czego żałuję, to że nie połączyłam Acadii z krótkim przystankiem w Nowym Jorku, ale na to wpadłam dopiero mając przesiadkę na Newark. Kusiło, żeby wyjść z lotniska, szczególnie, że miałam ze sobą wyłącznie bagaż podręczny.

Spis treści

Toggle

JAK DOJECHAĆ DO PARKU NARODOWEGO ACADIA?

Nie lubię przesiadek, tym bardziej jak mam nadawany bagaż. W USA trzeba go odebrać na pierwszym lotnisku i nadać ponownie. Straszne zawracanie głowy i niepotrzebny stres w razie opóźnienia. Ale żeby dotrzeć do Acadia National Park byłam gotowa się poświęcić i mieć tych przesiadek dwie plus krótki dojazd autem. Udało mi się wylądować w Bangor, tylko 77 km od docelowej miejscowości. Tutaj też spędziłam pierwszą noc. Większe miasto, ale oddalone o 280 km, to Portland. A z Bostonu mamy prawie 5 h jazdy.

ILE CZASU PRZEZNACZYĆ NA ZWIEDZANIE?

Dwa pełne dni w zupełności wystarczą. Zawsze powtarzam, że kluczowe są wschody i zachody słońca, ale tutaj są dodatkowo obwarowane systemem rezerwacyjnym. Jeśli nie uda się wam zdobyć pozwoleń z wyprzedzeniem, doliczcie jeden dzień na wszelki wypadek. W dalszej części wpisu wytłumaczę dlaczego.

LATARNIE MORSKIE

Najsłynniejsza widokówka z Maine to Portland Head Light, najstarsza latarnia morska w tym stanie. Za to Marshall Point Lighthouse znana jest z filmu Forrest Gump, do której tytułowy bohater biegnie po charakterystycznym drewnianym pomoście. Bijącą rekordy popularności Cape Neddick „Nubble” Lighthouse odwiedza aż pół milion osób rocznie. Do wyboru macie aż 65 latarni morskich. Ocean robi swoje i każda z nich jest wyjątkowa. Ale na terenie parku narodowego jest tylko jedna, pod którą można dojechać. To dla niej przyleciałam – Bass Harbor Head Lighthouse! Z ciekawostek, ta część należy do parku dopiero od 2020 roku.

WJAZD DO PARKU

Acadia należy do 11 parków narodowych, do których wjazd dla nierezydentów (od 16 roku życia) wiąże się z dodatkową opłatą 100$ od osoby nawet jeśli podróżują jednym samochodem. Do tego należy również doliczyć koszt normalnej wjazdówki, czyli 20-35$ za pojazd.

Pozostałe parki, które obejmuje ta droga zmiana to Bryce Canyon, Everglades, Glacier, Grand Canyon, Grand Teton, Rocky Mountain, Sequoia & Kings Canyon, Yellowstone, Yosemite oraz Zion. Jeśli podróżujecie w parze lub w ciągu roku planujecie samodzielnie odwiedzić chociaż jeszcze jeden park, zdecydowanie opłaca się kupić America the Beautiful Annual Pass w cenie 250$, który zwalnia z opłaty dla nierezydentów. Polecam wersję mobilną, karta będzie na stałe w iphonowym Portfelu.

nps.gov

NAJWIĘKSZE ATRAKCJE

Acadia to 154 km2 terenów pod ścisłą ochroną wraz z 105 km linią brzegową, w które skład wchodzi 20 wysp. Nie jest to duży park, ale liczba odwiedzających to aż 4 mln osób rocznie. I z tego właśnie powodu obowiązuje system rezerwacji, by wjechać na słynną Cadillac Summit Road.

MOUNT DESERT ISLAND

VEHICLE RESERVATION

Od 20 maja do 25 października wszyscy, którzy chcą przekonać się jak zjawiskowy może być tutaj wschód lub zachód słońca, muszą dokonać rezerwacji. Możliwe jest to wyłącznie online przez stronę Recreation.gov. Wybieracie dostępną datę i godzinę, natomiast wyjechać trzeba do 21:00. Ponowny wjazd nie jest możliwy. Koszt biletu to 6$. Oczywiście musicie mieć również opłacony wjazd do samego parku.
Parkingi są dwa, miejsc nie ma za dużo, ale dla każdego wystarczy. Przejście z jednego na drugi zajmuje dosłownie kilka minut. Jeśli nie uda się wam z rezerwacją, jest plan awaryjny – można dojść na piechotę, dojechać rowerem lub taksówką! Droga na szczyt wije się przez niecałe 5 kilometrów, a piesze szlaki są dwa, Cadillac North Ridge Trail (7 km) i Cadillac South Ridge Trail (11 km). Autobus Island Explorer niestety nie obsługuje tej trasy.

Uważam, że wjeżdżanie na szczyt Cadillac Mountain w ciągu dnia pozbawi was szansy zobaczenia naprawdę niezwykłych kolorów.

WSCHÓD SŁOŃCA | SUNRISE RESERVATION

Bilety na wybraną datę dostępne są z 90 dniowym wyprzedzeniem, ale tylko 30% z puli. Pozostałe 70% uwalniane jest na 2 dni przed, o 10:00 czasu lokalnego (EDT). To jest moment, w którym kluczowe jest, żebyście się bardzo dobrze przygotowali. Ja zameldowałam się w Acadia Gateway Center o 9:45 z komputerem na kolanach, podłączona do wifi oraz telefonem z otwartą aplikacją na wszelki wypadek. Punkt 10:00 dodałam do koszyka bilet na dzień moich urodzin. Na szczęście jest 15 minut na opłacenie. Miałam wszystkie dane uzupełnione i podpiętą kartę, więc zajęło mi to moment. Z ciekawości sprawdziłam dostępność… o 10:02 było po wszystkim! Wyprzedane.

Jeśli danego dnia zawiedzie was pogoda i będziecie próbować szczęścia znowu, to mam złą wiadomość. Przysługuje tylko jedna rezerwacja na tydzień, na pojazd. Nie wiem jak to sprawdzają, bo nikt nie spisywał numerów rejestracyjnych ani nie ma miejsca w rezerwacji, gdzie trzeba je podać. Ale takie są zasady.

Pamiętajcie: zasięg/internet i odpalona aplikacja z uzupełnionymi danymi kilka minut wcześniej. Powodzenia!

DZIEŃ | DAYTIME RESERVATION

Tutaj z dostępnością nie ma problemu. Nawet tego samego dnia można kliknąć. Wybierzcie najpóźniejszą możliwą godzinę. Parking po zachodniej stronie jest sporo mniejszy, tak też punkt widokowy.

Na tą porę przysługuje tylko jedna rezerwacja dziennie.

CZY WARTO WJECHAĆ NA CADILLAC MOUNTAIN?

Najwyższy szczyt w parku, a widoki o wschodzie najlepsze są z Cadillac Summit Loop. Wszyscy ustawiają się na wprost słońca, ale Frenchman Bay i Porcupine Islands nie są tym, na co warto wstać o 2 w nocy. Magia dzieje się trochę dalej, ale da radę zobaczyć jedno i drugie. Idąc tą krótką pętlą i mając słońce za sobą, zobaczycie Acadię skąpaną w złocie. Był to widok wart każdej minuty i każdej złotówki, którą poświęciłam. Dzień wcześniej byłam na Cadillac Summit przed zachodem słońca, zrobiłam wstępny rekonesans, gdzie najlepiej się ustawić, które miejsce ma największy potencjał. Przyjeżdżając tu w kompletnych ciemnościach ciężko ocenić cokolwiek.

W tutejszym sklepiku czeka nagroda. Słowo daję, że odwiedziłam każdy możliwy punkt z pamiątkami. A jest ich naprawdę dużo. Nigdzie nie znalazłam niczego ładnego, w dobrym gatunku. Dopiero tutaj – fantastyczną koszulkę!

Blue Hill Overlook (West Lot) to punkt dedykowany na zachód słońca. Jest romantycznie.

Jeśli zastanawiacie się co wybrać lub musicie wybrać, to absolutnie wschód słońca jest numerem jeden jeśli chodzi o wszystkie atrakcje parku Acadia.

Blue Hill Overlook przed zachodem słońca

PARK LOOP ROAD

Droga widokowa przecinająca park liczy 43 km. W sporej części jest jednokierunkowa. Parkingi są małe, ale o dziwo można parkować również na prawym pasie. Znaki jasno wskazują te fragmenty. Jest to szczególnie istotne przy wejściach na najpopularniejsze szlaki.

SAND BEACH

To jedyna piaszczysta plaża w parku. Jest jednym z pierwszych punktów na mapie, oczy się ucieszą, ale pewnie dojdziecie do podobnych wniosków co ja. Nic specjalnego:) Ciężko z parkingiem. Jak już odjedziecie, warto zatrzymać się przy drodze i pochodzić po okolicy Lepiej widać brzeg.

THUNDER HOLE

Jeśli będzie sztorm, jeśli będziecie zimą i nie będzie ludzi – może. W każdym innym wypadku – nie. Nawet regulaminowe 2 h przed przypływem, atrakcja nadal jest kuriozalna i przepełniona.

OTTER POINT | OTTER CLIFF OVERLOOK

Podobno stąd najlepiej widać poszarpany brzeg. Nie do końca się zgadzam, ale dopuszczam możliwość, że fragment niedaleko Sand Beach zrobił na mnie największe wrażenie, ponieważ był pierwszy. Na pewno samo Otter Point oraz Otter Cliff Overlook nie są niczym szczególnym, ale zdecydowanie warto przejść się ścieżką Ocean Path, która tutaj biegnie przez las, fale rozbijają się o skały i jest nawet ukryta ciekawa plaża Boulder Beach.

BASS HARBOR HEAD LIGHTHOUSE

Podróż z Bar Harbor zajmuje ok. 30 minut. Parking jest bardzo mały, na ok. 20 samochodów. Wzdłuż drogi nie wolno parkować, o czym przypominają słupki, kamienie i liczne znaki z ostrzeżeniem. Jeśli porzucicie pojazd na początku drogi dojazdowej, to do przejścia będzie jakieś 2-3 km. Bez tragedii.

Latarnia Bass Harbor Head jest piątym najczęściej odwiedzanym miejscem w Parku Narodowym Acadia. Co ważne, zobaczyć ją można dopiero od 7 rano do zmierzchu. Przyjechać trzeba conajmniej godzinę wcześniej, jeśli chcecie zobaczyć zachód (czerwiec). Samego słońca będzie jak na lekarstwo, pojedyncze promienie przebijają się przez drzewa, ale kolory się pojawią. Tak samo jak inni ludzie, pilnujący swojej miejscówki na skałach. Bo żeby latarnię podziwiać pod znanym z internetu kątem, trzeba wejść jak najgłębiej w ocean. Nie jest to trudne, ale klapki niewskazane. Przyda się też sporo cierpliwości, szczególnie jeśli trafi się wam, tak jak mi, grupka głupiej młodzieży, która postanowiła wszystkich minąć i stanąć dokładnie pod latarnią, psując kadr… Z parkingu idzie się dosłownie 3 minuty.

Położone w bliskim sąsiedztwie Seawall, czymkolwiek ono jest, oraz dwa szlaki, naprawdę nie są warte uwagi.

Pretty Marsh zostało mi polecone w Visitor Center na zachód słońca, ale nie dałam temu wiary.

SCHOODIC PENINSULA

Półwysep Schoodic to jedyna część Parku Narodowego Acadia położona na lądzie. Do Schoodic Point będziecie jechać ok. godzinę. Będzie las, widok na Mount Desert Island i granitowa linia brzegowa. Nic czego nie widzielibyście wcześniej. Niestety, ale szkoda czasu.

ISLE AU HAUT

Najmniej dostępna część Parku Narodowego Acadia, czyli wyspa Isle au Haut. Dostać się na nią można wyłącznie promem ze Stonington. Od połowy czerwca do końca września prom zatrzymuje się również przy Duck Harbor Boat Landing. Na miejscu czekają piesze i rowerowe szlaki oraz cudna latarnia morska. Podróż zajmuje 45 minut w jedną stronę, a na wyspie mamy do dyspozycji ok. 5 godzin. Ja się nie skusiłam.

HIKING

Szlaków pieszych (254 km) i rowerowych (72 km) jest tutaj mnóstwo. Nie są jakoś bardzo zróżnicowane czy trudne, a na kilka z nich warto się wybrać. Jestem w stanie sobie wyobrazić, że jesienią, wśród tych wszystkich kolorów, może być naprawdę pięknie.

NAJPOPULARNIEJSZE SZLAKI

PRECIPICE TRAIL

Ponad 5 km, trudny szlak, a w sumie wspinaczka po klifie, podczas której trzymamy się żelaznych szczebli. Precipice Trail co roku w marcu zamykana jest, aż do odwołania, ze względu na okres lęgowy sokołów.

THE BEEHIVE LOOP

Alternatywa dla Precipice Trail. Beehive Trail to krótka trasa (2,25 km), ale również z przygodami. Kamienne stopnie, metalowe uchwyty, drabinki. Często trzeba się wręcz podciągać. Mam 175 cm wzrostu, a brakowało mi trochę, żeby wspiąć się. Droga w dół prowadzi już przez las. W teorii można zawrócić lub zacząć z drugiej strony, ale będzie to wyzwaniem, szczególnie mijanie się z innymi. Nie uważam tej trasy za trudną, trzeba po prostu lubić tego typu utrudnienia i być sprawnym ruchowo. Nie jest wymagana żadna kondycja. Sama jej nie mam.

NORTH & SOUTH BUBBLE

Mnie oba szlaki trochę rozczarowały. Są naprawdę krótkie (łącznie 2,5 km w obie strony), można spokojnie je połączyć. North Bubble ma trochę bardziej strome podejście, a słynny głaz, Bubble Rock, znajduje się na South Bubble. Jest spory, ale nie oszukujmy się, że to jakiś fenomen. Gdybym miała jeszcze raz wybrać się na te szlaki, to o zachodzie słońca.

JORDAN POND

Kolejna widokówka z parku. W ultraczystym jeziorze odbijają się The Bubbles i Pemetic Mountain. Tras jest sporo, od zupełnie płaskich po bardziej strome. Ta wokół Jordan Pond liczy 5,3 km i prowadzi częściowo przez drewniane kładki, mostki lub utwardzone ścieżki. Wschodnia część jest typowo spacerowa.
W jeziorze nie wolno pływać.

OCEAN PATH

Alternatywa dla samochodu. Ścieżka ma 3,5 km (w jedną stronę), zaczyna się przy Sand Beach i biegnie aż do Otter Cove. Można bardzo dokładnie eksplorować klify i brzeg – te prostokątne bryły skalne, które utworzyły Acadię przez setki milionów lat.

POZA PARKIEM

BAR ISLAND

Już nie na terenie parku, ale coś innego. Przez 1,5 godziny przed i po odpływie można przejść się mielizną z Bar Harbor na Bar Island. Dosyć istotna kwestia to czas. Jeśli przegapicie to okno, minie 9 godzin zanim pojawi się ponownie i będzie można wrócić:)

BAR HARBOR

JEDZENIE

Mam kiepską historię z ostrygami. A uwielbiałam je! Konsekwencje towarzyszą mi do dziś. Nie jem owoców morza. Ale jak być w Maine i nie zjeść homara? To właśnie stąd pochodzi aż 80-90% krajowego połowu. W dodatku ceny są naprawdę jak za kurczaka. W miasteczku Bar Harbor, położonym tuż przy parku, restauracji jest mnóstwo i to dobrych. Na śniadania chodziłam do Jeannie’s Great Maine Breakfast, które czynne jest od 6:30. Bezglutenowe naleśniki oraz pieczywo, przepyszne omlety. Wszystko mi smakowało. Wspomniany homar – wybitny w Geddy’s. Knajpa ma mnóstwo opinii i jest zdecydowanie najpopularniejsza, menu trochę fast food, ale byłam dwa razy tak mi smakowało.

Największym zaskoczeniem Bar Harbor jest architektura. Zabudowa jest po prostu ładna, panuje nadmorski klimat, nie ma tego powszechnego wysypiska śmieci przy posesjach, które mijamy na każdej objazdówce. Nie ma przyczep, trafiają się naprawdę imponujące domy. I nie tylko Bar Harbor takie jest. Okoliczne miasteczka również. Zero kiczu, wszechobecne bojki, które są fantastyczne.

Na terenie parku jest tylko jedno miejsce, gdzie można zjeść. Jordan Pond House położony jest świetnie, sąsiedni sklepik oferuje naprawdę sporo, ale jedzenie jest słabe. Menu wyglądało ambitnie i zachęcająco, ale moja kanapka z szarpaną wołowiną, która miała być z roztopionym serem, okazała się zbitą kulą czegoś mięsopodobnego. Zwróciłam to danie i nie zapłaciłam.

Można zrobić rezerwację, ale i bez niej nie czeka się długo na stolik.

W Bangor byłam na śniadaniu w Bagel Central. Uczta.

NOCLEG

Wybrałam Atlantic Oceanside Hotel, zależało mi na pierwszej linii brzegowej, balkonie i ciszy. Mijając codziennie różne hotele, tak naprawdę każdy jest ok. W pokoju spędzałam bardzo mało czasu, pierwszy raz zdarzyło mi się w przyjemnością spacerować po miasteczku. Kolejny raz wybrałabym nawet zwykły motel. Dwa hotele w samym centrum, przy porcie, na pierwszy rzut oka wydawały się świetne, widok imponujący, ale chyba za dużo się dzieje, a cena niestety adekwatna do lokalizacji.