Zion

Zion - Narrows
The Narrows

Park Narodowy Zion, chluba stanu Utah, liczący 593 km². Od 2000 roku, ze względu na ochronę środowiska i zmniejszenie zatłoczenia w okresie letnim, zamyka dla samochodów prywatnych główną drogę biegnącą przez Kanion Zion. Obsługuje ją wtedy kilkadziesiąt autobusów zasilanych na gaz. Według szacunków w 2007 roku ten system pozwolił zmniejszyć emisję dwutlenku węgla na terenie parku o 181 ton rocznie.

Park, którego nie mogłam się doczekać i traktowałam jako najważniejszy punkt całej wyprawy. Naczytałam się o nim i naoglądałam zdjęć. Szczególnie zieleń robiła wrażenie, a przecież położony jest w Utah, czyli w dość surowym otoczeniu.
Wjeżdżaliśmy przez tunel drogą Zion – Mount Carmel Highway, będąc dzień wcześniej w Bryce Canyon National Park. Przed nami tylko rosły gigantyczne skalne ściany. Zatrzymać się praktycznie nie da. Postoje są może dwa, tylko że miejsc parkingowych nie starczy dla więcej niż kilku aut. A jak wjedzie się już do tunelu, nie da rady zawrócić (od 2020 roku przejazd kamperem jest płatny). Widoki zostawiamy za sobą i zbliżamy się do celu.
Parking przy Visitor Center to polowanie (galeria w niedzielę handlową to bułka z masłem). Obsługa niestety nie zaskoczyła nas żadną informacją, której już byśmy nie znali. Ale może źle trafiliśmy. Za to w sklepiku z pamiątkami pracowała Polka, a ja wzbogaciłam się o jubileuszową (sto lat! i to dosłownie) naszywkę.
Im głębiej w Zion Canyon wjeżdżaliśmy tym robiło się bardziej gorąco, przestaliśmy sprawdzać przy 38 stopniach, ale ciągle nie było tej słynnej zieleni. Poczułam się ewidentnie wprowadzona w błąd i jak to ja, zaczęłam nastawiać negatywnie. Dość szybko okazało się, że ten park wszystkie swoje skarby skrywa wysoko i daleko. Trzeba się pofatygować i przejść kilka pieszych tras, a najlepiej wszystkie:)
Nie jest największy, co może zmylić, bo na zwiedzanie tego parku narodowego najlepiej przeznaczyć 3 dni.

Zion - mapa parku
nps.gov

PORUSZANIE SIĘ PO PARKU

Po parku można poruszać się wyłącznie autobusami. Dotyczy to odcinka od Canyon Junction do Temple of Sinawava. Wszystkie główne atrakcje rozłożone są wzdłuż, wyłączonej z ruchu, drogi w kanionie. Najlepszym rozwiązaniem jest zarezerwowanie pobytu w Zion Lodge w samym sercu Zion, dzięki czemu otrzymacie pocztą przepustkę do przejazdu sporego odcinka tej zamkniętej trasy.
Oszczędzamy ok. 40 minut – tyle trwa transport z miasteczka graniczącego z parkiem, gdzie są wszystkie hotele. Już stąd udajemy się na przystanek shuttle bus, który znajduje się tuż obok recepcji.

ATRAKCJE

Chciałam zacząć na rozgrzewkę od Emerald Pools, ale parę dni wcześniej, przez ulewę, osunęła się ziemia, a spadające skały całkowicie odcięły część szlaku prowadzącą do Upper (1,6 km). Sprawdzajcie alerty na stronie parku, z tego co widzę, dosyć często Szmaragdowe Stawy są niestety zamknięte. Mi udało się dotrzeć do Lower Emerald Pools (1,9 km), ale szczerze mówiąc było to kompletne rozczarowanie. Wśród gęstych drzewek, gdzieś majaczy oczko wodne, które kolorem w żaden sposób się nie wyróżniało. Wodospady o tej porze roku niestety zamieniły się z kapiącą strużkę.

Canyon Junction Bridge, zachód słońca na moście przy głównej drodze, koniecznie zatrzymajcie się chociaż na kilka minut (sprawdźcie w telefonach, o której się zaczyna). Urzekające kolory, o które byście okolicy nie podejrzewali.

Canyon Junction Bridge

Stargazing, Park Narodowy Zion jest idealnym miejscem, by podziwiać nocne niebo. Droga Mleczna jest na wyciągnięcie ręki! Po zmroku cały pozostaje ciemny, nie włączają świateł.

https://wszystkiestanynatury.pl/stargazing/

Observation Point (przystanek Weeping Rock, 12,9 km, 655 m przewyższenia), konkurencja lub alternatywa dla słynnego Angels Landing (8,7 km, 453 m), które akurat podczas naszej wizyty było zamknięte. Z obu rozpościera się praktycznie taki sam widok na cały kanion, będący najbardziej znaną widokówką z Zion. Trasa na Observation Point jest męcząca (3h w jedną stronę), do dzisiaj uważam ją za najtrudniejszą ze wszystkich, szczególnie ostatnie 40 minut w piekle sierpniowego słońca. 4 litry wody na osobę i zapas przekąsek obowiązkowe. Po drodze nie ma żadnego wodopoju, a na górze cieżko nawet gdzieś usiąść. Cienia jak na lekarstwo. Nastawcie się na trudną wycieczkę.

Observation Point

Kolob Terrace Road, zaczyna się w miejscowości Virgin, a naprawdę piękną, ale taką naprawdę piękną trasą widokową staje się po przekroczeniu granicy parku. Bardzo zielona, dynamiczna, ze zróżnicowanym krajobrazem, idealna na przejażdżkę. Tuż przed będziecie mijać nietypowe pole namiotowe Under Canvas, tak zwany glamping (glamour camping).

Kolob Terrace Road
Kolob Terrace Road - droga
Kolob Terrace Road - widok

THE NARROWS

15 km Narrows są największą atrakcją Zion National Park i naszą ulubioną ze wszystkich dotychczas zaliczonych. To ekscytująca piesza wędrówka kanionem, przez który przepływa Virgin River, a my w niej brodzimy. Oczywiście tylko od was zależy jak długo będziecie szli, ale naprawdę spektakularnie jest przy Wall Street. Robi się wąsko, ściany sięgają nieba, woda iskrzy, a kolory są przepiękne. Jedyne towarzyszące dźwięki to szum rzeki.
Liczcie 3h w jedną stronę. Czas leci błyskawicznie, trasa jest płaska i łatwa, ale… Będziecie iść długo, pokonując mniejszy lub większy opór wody, głównie po kamienistym dnie. Wymaga to uwagi i skupienia, na pewno jest w jakimś stopniu męczące, ale jest to zupełnie inna forma wysiłku.

Bez wymaganego pozwolenia możecie przejść część Orderville Canyon (4 km) lub do Big Spring (8 km). Droga powrotna jest tylko jedna – musicie zawrócić.

My wodę przez większą część trasy mieliśmy do łydek, czasem kolan. Poziom przepływu powyżej 70 CFS powoduje, że staje się trudna i często woda sięgać będzie do klatki piersiowej, osiągając poziom 150 CFS Narrows jest zamykane. Dzieje się tak każdej wiosny, temperatura rośnie, a zalegający w wyższych partiach śnieg zaczyna topnieć. Historycznie wyglądało to tak:
2016: 03.04.-25.05.
2017: 11.03.-22.05.
2018: tylko 5 dni
2019: początek kwietnia do 22.06.

Jedno miejsce miało dwie opcje pokonania. Poziom znacznie powyżej pasa albo bagienny i zamulony kawałek, w którym buty zapadały się plus wspinaczka na niemałą skałę, wymagająca podania ręki, by zostać po prostu wciągniętym. Miałam problem z podniesieniem nogi, była jak przyklejona. Niezdarnie zaparłam się o kamień i jakiś konar, mąż próbował mnie wciągnąć, noga oczywiście mi się ześlizgnęła, dłoń miałam prawie połamaną od desperackiego uścisku. Skąpałam się w cudownej, brunatnej wodzie, a chwile później skóra przy kolanie zaczęła zmieniać kolory:) Wracając, bez zastanowienia wybraliśmy opcję pierwszą. Mam 175 cm wzrostu, więc nie było aż tak źle, ale żal mi było dziewczyny przede mną, której woda sięgała praktycznie do ramion. Plecak musiała nieść nad głową. Na szczęście słońce było już wysoko, po kilku minutach ubrania wyschły. Mimo żwawego tempa i przygód, cały czas mieliśmy na sobie polary.

Kluczowe jest, o której wyruszycie. Najlepszym rozwiązaniem jest nocleg w Zion Lodge i zjedzenie tam śniadania. Im wcześniej tym mniej ludzi na trasie, co ma ogromne znaczenie. Pierwszy autobus odjeżdża spod recepcji o 6:30. My zabraliśmy się drugim. Wyprzedziliśmy wszystkich już na Riverside Walk, odcinku między przystankiem a Narrows (3,5 km utwardzonej ścieżki). Na miejscu byliśmy tylko w kilka osób.
Wracając w okolicach południa, mieliśmy problem z minięciem się z powodzią ludzi! Jakby rozładował się cały samolot! Nie da się obcować z naturą w takich warunkach. Jeśli nie zbierzecie się z samego rana, lepiej w ogóle zrezygnować.

Zion - Riverside Walk
Narrows - początek trasy
Narrows - ściany kanionu
Narrows - kanion
Narrows - Virgin River
Narrows
Virgin River

CO PRZYGOTOWAĆ PRZED WYPRAWĄ DO NARROWS

Obowiązkowo wypożyczcie buty do wody oraz kije. Nie wierzę, że tenisówki, które przemokną po sekundzie, sprawdzą się tak samo jak profesjonalne obuwie z grubym bieżnikiem i nieprzemakalnymi, neoprenowymi skarpetkami, które podgrzewają cieńką warstwę wody wokół stóp. Nie muszę dodawać, że klapki czy sandały, nawet sportowe, są wykluczone? Takich też widzieliśmy…
Do sklepu pojeźdźcie dzień przed wyprawą. Koszt sprzętu to 27$ od osoby za zestaw. Będzie też film instruktażowy, głównie co robić w razie nagłej powodzi. Zawsze sprawdzajcie prognozę pogody.
Warto zaopatrzyć się w wodoodporną torbę na sprzęt.

ZION ADVENTURE COMPANY, 36 Lion Blvd Springdale, UT

https://www.zionadventures.com/gear-rentals.html

Zdecydowanie przydadzą się też spodenki szybkoschnące, ewentualnie kąpielówki. Podziękujecie mi później, jak zmoczycie tyłki w rzece:)

Narrows - mapa parku

NOCLEG & POSIŁKI

Zion Lodge to jedyny możliwy nocleg na terenie parku. Mimo sporej ilości pokoi, rezerwacją w sezonie warto zainteresować się z wielomiesięcznym wyprzedzeniem. Pomagając w organizacji objazdówki sprawdzałam dostępność na wrzesień i mocno się zdziwiłam. Nie zostało praktycznie nic. A to było w listopadzie!

www.zionlodge.com

Tutejsze śniadanie jest znośne, ale warto je zjeść, szczególnie jeśli wybieracie się tego dnia do Narrows. Castle Dome Café to typowa barówa z fast foodem, ale po zejściu ze szlaku wiadro zimnego Powerade jest luksusowe! Red Rock Grill na tyle nie zachęcił podczas lunchu, że kolacje jedliśmy w pobliskim Springdale. Restauracji jest bardzo dużo, do wyboru każdy rodzaj kuchni.

ZOBACZ INNE PARKI W STANIE UTAH

ARCHES

BRYCE CANYON

CAPITOL REEF

UNDER CANVAS

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane wpisy